Zubrzyca Górna jest czarodziejskim miejscem, w którym zatrzymał się czas. Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej jest efektem darowizny, jaką pod koniec lat trzydziestych XX wieku dokonała na rzecz państwa rodzina Joanny Wilczkowej i Sandora Lattyaka, spadkobierców  rodziny Moniaków, której dwór się znajduje na terenie Parku. Samo muzeum zostało otwarte do zwiedzania w 1955 roku. Prezentowane są w nim dzieje, jak i architektura oraz kultura materialna, społeczna i duchowa regionu Górnej Orawy. Ekspozycje obejmują zabytki kultury drewnianej, jak też zbiory etnograficzne pochodzące z tego rejonu, począwszy od XVII wieku. Do najciekawszych obiektów należy Dwór Moniaków, pochodzący z XVII wieku i należący do bogatej rodziny sołtysa, który wyposażony jest w sprzęty z epoki i cechuje się bardzo bogatym wnętrzem. Cechą unikalną wręcz jest fakt, iż dwór Moniaków jest kurny i przez co zaopatrzony w dymniki, umożliwiające wyprowadzanie dymu na zewnątrz. Do ciekawostek zaliczyć można także chałupa Alojzego Dziubka, będąca przykładowym domem z pierwszej połowy XIX wieku. Na terenie Parku znajdują się także liczne inne obiekty, wśród których można wskazać między innymi folusz, tartak czy kuźnia oraz pasieka ze specyficznymi dla regionu Orawy ulami kłodowymi. Interesujące jest tez to, że Park jest pierwszym muzeum typu skansenowskiego, jakie zostało otwarte w Polsce powojennej. Obecnie trwają prace nad uruchomieniem drugiej części Parku, w której znajdują się obiekty sprowadzone w ostatnich latach. Wśród nich są zagrody z okolic Jabłonki i Chyżnego a także kościół. Orawski Park Etnograficzny w Zubrzycy Górnej jest miejscem niezwykłym, które niestety jest dla wielu nieodkryte a skrywa wspaniałe skarby architektury czy sprzętów codziennego użytku, a co najważniejsze posiada niepowtarzalny klimat. Do Muzeum najłatwiej dostać się z Zakopanego przez Czarny Dunajec albo przez Nowy Targ.

Więcej informacji znajduje się na stronie Parku: http://www.orawa.eu/